ทนายความหญิง

นางสาวสุภาภรณ์ เกรียงชัยพฤกษ์

โทร / Line : 0855313255

https://www.facebook.com/profile.php?id=61595247492649

22/63 ถนนวิภาวดีรังสิต 35 แขวงสนามบิน เขตดอนเมือง กทม.10210

รับปรึกษาคดี ปรึกษากฎหมาย ว่าความทั่วราชอาณาจักร จดทะเบียนห้างหุ้นส่วนบริษัท เครื่องหมายการค้า ภาษีนิติบุคคล ภาษีมูลค่าเพิ่ม ขอใบอนุญาตต่างๆ

มาตรา 573 เป็นกรณีผู้เช่าซื้อไม่ได้ผิดสัญญาเช่าซื้อและไม่มีหนี้หรือเงินค้างชำระตามสัญญาเช่าซื้อ

จึงมีสิทธิบอกเลิกสัญญาเช่าซื้อตามมาตราดังกล่าวได้ ผู้ให้เช่าซื้อจึงไม่มีสิทธิเรียกค่าขาดราคาและ

ค่าขาดประโยชน์ (ภีกา 3238/2552)

ค่าเช่าซื้อ มิใช่ราคาทรัพย์อย่างเดียว หากแต่เป็นค่าเช่ารวมอยู่ด้วย ผู้ให้เช่าซื้อมีสิทธิได้รับค่าเช่าใน ระหว่างที่ผู้เช่าซื้อครอบครองและใช้ประโยชน์ในทรัพย์ที่เช่าซื้ออยู่ (ฎีกา 2019/2531)

ผู้เช่าซื้อผิดนัดชําระคาเช่าซื้อติดต่อกันเกิน 3 งวด แต่ผู้ให้เช่าซื้อมีหนังสือบอกกล่าวทวงถามให้ผู้เช่าซื้อ ชําระค่าเช่าซื้อที่ค้างชําระภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือ หากไม่ชําระถือว่าสัญญาเช่าซื้อเลิกกัน ทันที ผู้เช่าซื้อรับหนังสือในวันที่ 31 พฤษภาคม 2551 ซึ่งจะครบ 30 วัน ในวันที่ 30 มิถุนายน 2551 แต่ ผู้ให้เช่าซื้อยึดรถที่เช่าซื้อคืนวันที่ 1 มิถุนายน 2551 ยังไม่ล่วงพ้นกําหนด 30 วันนับแต่วันที่ผู้เช่าซื้อได้รับ หนังสือดังกล่าว โดยผู้เช่าซื้อยินยอมให้ยึดรถและไม่ได้โต้แย้งทักทวง อันเป็นพฤติการณ์ที่ถือได้ว่า ผู้ให้ เช่าซื้อและผู้เช่าซื้อต่างสมัครใจเลิกสัญญากันโดยปริยายในวันยึดรถดังกล่าว (ฏีกาที่ 15358/2558)

ผู้เช่าซื้อผิดนัดชําระคาเช่าซื้อ 2 งวด ต่อมาผู้ให้เช่าซื้อยังไม่มีสิทธิเลิกสัญญาเพราะเหตุผู้เช่าซื้อผิดนัด สัญญาเช่าซื้อจึงไม่เลิกกัน การที่ตัวแทนผู้เช่าซื้อลงชื่อในบันทึกการส่งมอบรถยนต์หรือหนังสือแสดง เจตนาบอกเลิกสัญญาและส่งมอบทรัพย์สินคืนทํานองว่า ผู้เช่าซื้อเป็นฝ่ายผิดสัญญาชําระคาเช่าซื้อ และ ภายหลังจากการขายทอดตลาดหากยังมีค่าเสียหายก็ยินยอมรับผิด เป็นการจัดทําเอกสารขึ้นโดยต้องการ ให้ฝ่ายผู้เช่าซื้อยอมรับผิดเท่านั้น ไม่ใช่การที่ผู้ให้เช่าซื้อโต้แย้งหรือสงวนสิทธิไว้ในการบอกเลิกสัญญา เมื่อผู้ให้เช่าซื้อรับรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนโดยไม่โต้แย้ง พฤติการณ์จึงเป็นเรื่องที่คู่สัญญาสมัครใจเลิกสัญญา กันโดยปริยาย แต่ละฝ่ายจําต้องใหือีกฝายหนึ่งได้กลับสู่ฐานะดังที่เป็นอยู่เดิมตามประมวลกฎหมายแพ่ง และพาณิชย์ มาตรา 391 วรรคหนึ่ง และเมื่อสัญญาเลิกกันด้วยเหตุอื่นมิใชการเลิกสัญญาที่มีผลมาจาก ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญาหรือตามข้อตกลงในสัญญาเช่าซื้อ คู่สัญญาจึงไม่มีสิทธิและหน้าที่ตามสัญญา อีกต่อไป ผู้ให้เช่าซื้อเรียกคาขาดราคาตามสัญญาเชาซื้อซึ่งระงับไปแล้วไม่ได้ (ฎีกาที่ 3415/2562)

เมื่อสัญญาเช่าซื้อเลิกกัน คู่สัญญาแต่ละฝ่ายต้องกลับคืนสู่ฐานะเดิม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและ พาณิชย์ มาตรา 391 วรรคแรก ผู้ให้เช่าซื้อจึงไม่อาจบังคับให้ผู้เช่าซื้อชําระคาขาดราคารถยนต์เท่ากับ ค่าเช่าซื้อที่ยังขาดได้ เพราะจะมีผลเท่ากับบังคับให้ผู้เช่าซื้อปฏิบัติตามสัญญาเช่าซื้อที่เลิกกันไปแล้ว หากผู้ให้เช่าซื้อยังได้รับความเสียหายในส่วนราคารถยนต์ที่ขาด ผู้ให้เช่าซื้อสามารถเรียกได้ตามประมวล กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 391 วรรคท้าย แต่ค่าเสียหายที่ผู้ให้เช่าซื้อเรียกได้นี้คือค่าขาดราคา ไปจากราคารถยนตที่แท้จริง ไม่ใชค่าขาดราคาไปจากราคาตามสัญญาเช่าซื้อ (ฏีกาที่ 363/2545)

คู่สัญญาสมัครใจเลิกสัญญาโดยปริยายจะทําให้ผู้ให้เช่าซื้อไม่มีสิทธิเรียกคาขาดราคาตามสัญญาเช่าซื้อ เลิกกันไปก็ตาม แต่ศาลฎีกาก็ได้วางแนวว่า หากขณะที่ผู้ให้เช่าซื้อรับรถคืน ผู้ให้เช่าซื้อได้สงวนสิทธิ เรียกค่าเสียหายอื่น ๆ ไว้ ผู้ให้เช่าซื้อยังมีสิทธิเรียกคาเสียหาย ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้ให้เช่าซื้อที่จะต้อง สงวนสิทธิในการเรียกค่าเสียหายไว้ (เทียบเคียงฎีกาที่ 7180/2558 และ ที่ 4607/2562)